Rejsefradrag to duńskie odliczenie kosztów ponoszonych podczas podróży związanej z pracą, przede wszystkim wydatków na wyżywienie, nocleg i drobne potrzeby w czasie wyjazdu. Może przysługiwać pracownikowi, który wykonuje pracę w tymczasowym miejscu znajdującym się tak daleko od jego zwykłego miejsca zamieszkania, że codzienny powrót do domu i nocleg w nim nie są możliwe.
Aby zastosować rejsefradrag, podróż musi trwać co najmniej 24 godziny i obejmować nocleg poza domem. Pracownik musi również sam ponosić całość lub część kosztów. Jeżeli pracodawca pokrywa wydatki albo wypłaca pełną skattefri rejsegodtgørelse, tych samych kosztów nie można dodatkowo odliczyć w rozliczeniu podatkowym.
Wydatki mogą być rozliczane według stawek standardowych albo na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów, zależnie od rodzaju wydatku i sposobu jego dokumentowania. Jeżeli pracodawca zwróci jedynie część kosztów lub wypłaci niższą niż dopuszczalna kwotę nieopodatkowanego świadczenia, w określonych sytuacjach możliwe jest odliczenie pozostałej części.
Rejsefradrag należy odróżnić od befordringsfradrag, które dotyczy zwykłych przejazdów między miejscem zamieszkania a miejscem pracy. W przypadku rejsefradrag kluczowe są tymczasowy charakter miejsca pracy, konieczność nocowania poza domem oraz ponoszenie dodatkowych kosztów związanych z podróżą.
