Reisefradrag to norweskie odliczenie związane z podróżami między miejscem zamieszkania a stałym miejscem pracy. Jego wysokość nie zależy bezpośrednio od tego, ile pracownik rzeczywiście wydał na paliwo lub bilety ani od tego, jakim środkiem transportu dojeżdża do pracy. Odliczenie oblicza się według najkrótszej odległości między domem a stałym miejscem pracy oraz obowiązującej stawki za kilometr.
Od wyliczonej w ten sposób kwoty odejmowany jest ustalony dolny próg, dlatego regularne dojazdy do pracy nie zawsze przełożą się na faktyczne odliczenie podatkowe. Stawka za kilometr, dolny próg i maksymalna wartość uwzględnianych kosztów mogą zmieniać się pomiędzy latami podatkowymi.
W przypadku pendlera trzeba dodatkowo rozróżnić codzienne podróże między miejscem zakwaterowania a pracą, czyli arbeidsreiser, od podróży do stałego miejsca zamieszkania, czyli besøksreiser. Oba rodzaje podróży mogą być objęte zasadami dotyczącymi odliczeń za przejazdy, ale nie oznaczają tego samego i należy je prawidłowo zakwalifikować.
