Pendler to w norweskim systemie podatkowym osoba, która pracuje w Norwegii, ale ma stały dom w innym kraju i regularnie do niego wraca. Status ten może dawać prawo do pendlerfradrag, czyli odliczenia dodatkowych kosztów wynikających z pobytu poza domem: wyżywienia, zakwaterowania oraz podróży do rodziny.
Warunki są ściśle określone. Trzeba udokumentować, że prawdziwy dom znajduje się w innym państwie EOG, i wykazać regularne wizyty. Osoby z rodziną potwierdzają to aktem małżeństwa albo urodzenia dziecka i wspólnym adresem za granicą. Osoby samotne muszą wykazać własny adres za granicą oraz standard tego mieszkania, a wymagania co do częstotliwości wizyt są wtedy ostrzejsze.
Odliczenie kosztów wyżywienia i zakwaterowania jest ograniczone czasowo. Obowiązuje tu zasada dwudziestu czterech miesięcy, po upływie których prawo do tej części odliczenia wygasa dla danego układu miejsca pracy i zamieszkania. Stawki za wyżywienie Skatteetaten ustala co roku, a ich wysokość zależy między innymi od tego, czy w miejscu zakwaterowania można gotować.
To jedno z najczęściej pomijanych odliczeń u Polaków pracujących w Norwegii, a zarazem najbardziej opłacalne. Nie przysługuje jednak osobom rozliczanym w systemie kildeskatt på lønn, bo ten w ogóle nie przewiduje odliczeń. Ustalenie, czy w danym roku spełniałeś warunki pendlera, jest stałym elementem rozliczenia podatku z Norwegii, bo wymaga zebrania dowodów podróży i zakwaterowania.
