Kost og logi oznacza w duńskim systemie podatkowym wyżywienie i zakwaterowanie podczas pobytu poza zwykłym miejscem zamieszkania. W określonych sytuacjach wydatki na kost og logi mogą podlegać odliczeniu, przede wszystkim wtedy, gdy pracownik wykonuje pracę w tymczasowym miejscu położonym na tyle daleko od domu, że nie może codziennie do niego wracać.
Odliczenie może być obliczane według stawek standardowych albo na podstawie rzeczywiście poniesionych wydatków. Przy stosowaniu stawek standardowych dla wyżywienia obowiązuje ograniczony okres ich wykorzystywania w jednym tymczasowym miejscu pracy. W przypadku kosztów zakwaterowania możliwość stosowania stawki standardowej może trwać tak długo, jak długo dane miejsce pracy zachowuje charakter tymczasowy.
Pracownik nie może odliczyć wydatków na kost og logi, jeżeli pracodawca w pełni je pokrywa albo wypłaca odpowiadającą im skattefri rejsegodtgørelse. Nie można również korzystać jednocześnie z odliczenia kost og logi oraz dobbelt husførelse w odniesieniu do tego samego okresu. Dobbelt husførelse dotyczy utrzymywania dwóch gospodarstw domowych z powodu tymczasowego miejsca pracy i podlega odrębnym warunkom.
Kost og logi należy także odróżnić od fri kost i frit logi, czyli wyżywienia lub zakwaterowania zapewnianego przez pracodawcę. W takim przypadku pracownik sam nie ponosi danego wydatku, co wpływa na możliwość zastosowania odliczenia lub wysokość należnej rekompensaty.
